پایگاه اطلاع رسانی مهدویت

انقلاب اسلامي ايران، زماني به پيروزي رسيد که نيمي از جمعيت جهان، تحت سيطرة جهان بيني ماترياليستي و حکومت‌هاي کمونيستي اداره مي‌شد و نيم ديگر، تحت حاکميت جهان بيني‌هاي اُمانيستي و سکولاريستي غربي قرار داشتند.

هشتم ربيع الاول سال 260 هجري، امام عسكري(ع) به شهات رسيد و فرزندش، امام مهدي(ع )، ج انشين ايشان شد. اولين بيعت گران افتخارآميز امام زمان(عج) ، مرداني از شهر قم و مناطق غربي ايران بودند؛ وارثانِ سلمان فارسي، نزديك ترين ياور پيامبر(ص) و امام علي (ع) بودند؛ باشد كه زمينه سازان ظ هور حضرتش هم باشند. 

روز نهم ربيع‌الاول، سال‌روز شروع امامت منجي عالم بشريت، موعود انبياء، پايان بخش طومار حاکميت طاغوت و برقرار کننده حکومت عدل الهي در سرتاسر زمين است. از اين رو مناسب است که در اين زمينه، چند کلمه­اي با هم به گفتگو بنشينيم.

امامت، به معناي پيشوايي، پيشروي و رهبري است. امام نيز به معناي پيشوا، پيشرو، مقتدا،[1] قيّم، مصلح، الگو، راه اصلي و راهنما است.